christinne.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
Niemand heeft mij verteld dat het leven makkelijk is
Ik heb moeite met de moeilijkheden dat heden liever verleden is
Dat het verleden teruggaat, anders vergaat
Uitwissen lukt niet
Je hebt alleen mogelijkheden in't verschiet
Vooruit is de toekomst
Achteruit is er niets meer
Verleden tijd, onmogelijkheid
Achteruit zien is't allerdomst
Ik doe het steeds weer
Terug in de tijd
Een glimp vangen van toen
Toen was alles goed 
Of kon ik 't maar over doen!
Wist ik maar hoe de toekomst moet?
 
Lees meer...   (1 reactie)
- Bij wetenschap gaat het om de zaak, niet om de persoon. Bij God gaat het om de persoon, niet om de zaak.
Lees meer...
POUR MOI
Als je iemand vraagt: ‘waar denk je aan bij “vluchten”?,’ krijg je antwoorden als: ongelukkig, problemen, tegenslag, angst, m’n schoonmoeder, uitweg, verre oorden, oorlog … Hm, dus vluchten staat voor iets waar, wanneer, bij wie je niet prettig voelt? Je vlucht niet voor het geluk of voor blijdschap of voor voorspoed. Toch? Natuurlijk zijn er altijd lammelingen die zien uit naar het lijden om vreugde te halen uit het lijden, waar negatief dan weer positief wordt. De doorsnee mens echter – wat dat ook wezen mag – zal vluchten voor negatieve dingen.

Ik wel tenminste (hierbij vallend onder de noemer ‘doorsnee’?).

Maar weet je dat er iets onvluchtbaars bestaat? Iets, waar je eigenlijk nooit voor kunt vluchten. Iets wat je eigenlijk altijd meeneemt, naar welke uithoek van de wereld ook. Soms weet je niet dat je daarvoor vlucht en kom je tijdens je vlucht erachter dat je ervoor vlucht, maar dat je eigenlijk niet echt vlucht, want het is tevergeefs, nodeloos, vruchteloos, ijdel, zinloos. Weet je wat ik bedoel? Herken je het, of ben je zo gelukkig dat je daarvoor nooit hebt willen vluchten?

Ik ken het wel tenminste (hierbij vallend onder de noemer ‘ongelukkig’?).
Haast is het niet te geloven dat er iemand is die het niet kent. We hebben allemaal toch eens een baaldag? We hebben allemaal toch eens een keer dat we iets doen wat we niet leuk vinden. We hebben allemaal toch eens dat we ergens niet willen zijn of iets graag opnieuw hadden willen doen ... als het maar kon!
Ik bedoel maar. Wie wil nu niet eens zíchzelf ontvluchten? Vluchten voor jezelf. Het is echter een onmogelijke vlucht. Hilarisch - dat wel. Je probeert het, maar achteraf ben je een nog grotere stumper dan je al was, als je de dwaasheid ervan inziet. Laat ik mezelf als voorbeeld stellen. Laatst in Groningen ga ik daar een Etos binnen en gebruik zo'n mandje om mijn gewilde artikelen in te leggen. Bij de kassa aangekomen, doe ik al de spulletjes op de toonbank en reken af. Je kunt altijd de mandjes zo slecht kwijt! De verkoopster vraagt ook niet om dat ding aan te pakken. Ik hield het ding dus maar leeg aan mijn arm. Afrekenen, bon, tas en weglopen. Sta ik buiten, loop ik al verder tot ik denk: ik heb nog dat vervelende, blauwe, plasticen geval met Etos erop aan mijn arm! Daar staan wat meisjes te giechelen erom. Daar zijn een paar gasten die je lacherig aankijken. Onopgemerkt blijft het niet. Op dat moment denk ik: kon ik nu maar mezelf ontvluchten en die ander zijn.
Het gaat niet alleen om flaters slaan en stompzinnige vergissingen maken. Als mijn moeder voor de duizendste maal naar de bekende weg vraagt, kan ik soms mijn aardigheid verliezen. Uiteindelijk irriteer ik me daar meer aan dan aan die bekende vraag van mijn moeder. Waarom kan ik niet aardig blijven? Kon ik het maar voorkomen.
Ook als er een hele, hele leuke jongen is (dit wordt geschreven door een vrouw, maar mannen mogen er een hele, hele leuke vrouw van maken), praat er een heel leuk spontaan meisje ermee. Je haat dat kind meteen al. Jaloers. Wie kent het niet? En jijzelf, durft op geen enkele manier contact te zoeken met die hele, hele leuke jongen. Zou je dan niet jezelf willen ontvluchten en dan de persoon willen zijn die je benijdt? Nu maak ik dit niet meer zo vaak mee - ik ben al voorzien -maar dat neemt niet weg dat ik het vaak genoeg heb meegemaakt! Soms zelfs zo heftig dat ik door middel van een glaasje alcohol - oke glaasjes - de moed kreeg om die hele, hele persoon aan te spreken. De volgende dag kwam in flarden weer terug wat ik had gezegd ... Laat ik het zo zeggen: niet fraai! Het gevoel wat ik kreeg, was van het soort 'door de grond willen zakken'. Is dat niet willen vluchten voor jezelf?
Ik bedoel maar. In duizenden situaties ken ik momenten dat ik voor mezelf wilde of nog steeds wil vluchten. Steeds wordt het stommer, want ik zie steeds duidelijker de onmogelijkheid ervan in. Al ben ik verdrietig, boos, moe, teleurgesteld - alle nare gevoelens zou ik willen benoemen - wil ik voor mezelf op de vlucht. Ik wil me altijd goed voelen, trots op mezelf zijn, waardering hebben voor mij als persoon. Herken je dat?
Ik wel tenminste (hierbij vallend in herhaling).
Gelukkig is er wel een andere methodiek voorhanden: vechten. Ja of het nu een tegenstelling is, weet ik niet. Wel heb ik ervaren dat het werkt. De blunder omzetten in een komische show. Die leuke vent benaderen met knikkende knieën. Het gehate meisje aardig blijven vinden. Give mom a break. Negatieve gevoelens omzetten in positieve of op zijn minst in minder negatieve gevoelens ... enzovoort enzovoort enzovoort. Tja, ik schrijf nu geen moraliserend stuk. Daarvoor kun je beter surfen naar gezondheidsplein of psychologen online.
Ik zeg alleen maar: jezelf kun je niet ontvluchten. Of jij wel? 
  
Lees meer...
The wind blows further
The earth spins around
The heath gets colder
The water streams
Where to go?
People don't know
 
Blosseming flowers
Green leafage and grass
Fading away
Waiting to come back
 
Nothing stays
All change
Changes of time
Winter, Spring, Summer, Autumn
Times change
Where to go?
People don't know
 
Getting older 
Never younger
Getting weaker
Never stronger
Asking yourself why
Why I'll die?
When I'll go?
People don't know
 
Blosseming flowers
Green leafage and grass
Fading away
Waiting to come back
 
Nothing stays
All change
Changes of time
Times change
Where to go?
God do know!
Lees meer...
Verraden door zijn gelijken. Zijn gemeente was een chaos. Sint Johannes van het kruis werd veroordeeld tot een barbaarse kerker. Vanuit de diepten van zijn ziel, schreeuwde hij het uit. Hij verlangde juist in deze gevangenschap des te meer naar Gods aanwezigheid:
 
Where have you hidden,
Beloved, and left me groaning?
You fled like a stag
Having wounded me
I went out in search of you
and you were gone
 
Flame, alive, compelling,
yet tender past all telling
reaching the secret centre of my soul!
 
Burn that is for my healing!
Wound of delight past feeling!
Ah, gentle hand whose touch is a caress,
Foretaste of heaven conveying
and every debt repaying:
slaying, you give me life for death's distress.
 
O lamps of fire bright-burning
with splendid brilliance, turning
deep caverns of my soul to pools of light!
Once shadowed, dim, unknowing,
now their strange new-found glowing
gives warmth and radiance for my Love's delight.
 
Ah! Gentle and so loving
you wake within me, proving
that you are there in secret and alone;
your fragrant breathing stills me,
your grace, your glory fills me
so tenderly your love becomes my own.
Lees meer...

Loslaten
Soms denk je
Wat heb ik eraan?
Soms weet je
Ik moet het laten gaan
Loslaten
Zo simpel als het lijkt
Maar wat niet zo blijkt
Krampachtig houd ik vast
Och, het is zo’n last
Bevreesd te bezwijken
Maar loslaten?
Ik durf niet naar beneden te kijken
Vrees in het hart
Vasthouden is smart
Laat los Laat los! 
Je valt diep
De last valt weg
Angst en vrees
Een stem die riep
Ik zeg
Loslaten
Ik houd je vast
Ik draag je last
Laat het gaan
Denk er niet aan
Wat heb je eraan?
Te zwaar voor jou
Ik draag het
Omdat Ik van je hou    
 
Lees meer...
Mijn   God,
 
ik laat los
ik kan zo niet leven
ik laat los
overgeven
ik ben doodop
vasthouden kwelt
het boeit me niet meer
ik laat los 
ik laat los!
uitgeteld
keer op keer
ik kan niet meer
Mijn God,
van U is mijn leven
overgeven
ik laat los!
Lees meer...
Als het leven pijn doet
wil ik ervan weg
Als het leven pijn doet
'Kom op zeg'
Hoor ik vaak
Het helpt niet
Als ik van streek raak
Intens verdriet
Ik kan het niet omschrijven
Ondervonden aan levende lijve
Wat heb ik fout gedaan
om door zo'n diep dal te gaan
Pijn en lijden
God wil niet bevrijden
Hij laat het toe
Ik ben doodmoe
van het strijden
Ongelovigen benijden
voor hun zegen en welvaart
God, waarom heeft U het mij niet bespaard?
Een beetje boos
radeloos
roep ik U om hulp
De benauwdheid van mijn ziel
Ik, de mens, ben zo fragiel
U heb ik nodig, Heer
Verlaat mij niet
Als het leven pijn doet
Keer op keer
Vraag ik: waarom God
is dit mijn lot?
Doe ik iets niet goed
Doe ik wat niet moet
Maak mij toch tot uw zegen
Op al mijn gangen en wegen
U de rug toekeren, kan ik niet
Hoe groot ook mijn verdriet
Ik kan het niet
 
Als het leven pijn doet
Ja dat ontdek ik nu
Juist dan verlangt mijn ziel naar U
 
Lees meer...   (1 reactie)
Student: Bestaat God?
 
Prof: Nee.
 
Student: Weet u dat zeker?
 
Prof: Ja.
 
Student: Wat geeft u die zekerheid?
 
Prof: Zie jij God? Ik niet. Er is dus geen God. We maken een beeld van God in ons hoofd, maar dat is niet een werkelijkheid. "En den mens schiep God naar zijn beeld, naar het beeld van de mens schiep hij Hem" (Parodie op Genesis 1:27)
 
Student: Dus alles wat we niet zien, is er niet?

Prof: Nee, want gevoelens kunnen we niet zien, maar die zijn er wel.
 
Student: Dan kan God ook bestaan, ondanks zijn onzichtbaarheid.
 
Prof: Zou kunnen. Maar dan moet hij wel alwetend en almachtig zijn. Een alwetende God kan niet almachtig zijn, want Hij wordt gedetermineerd in zijn kennis. Hij kan niet meer vrij beslissen, want dat klopt er niets meer van wat hij al weet.
 
Student: En als Hij al weet dat Hij dan dat beslist. Dan is hij én almachtig, maar ook alwetend. Hij wist dat Hij dat dan wilde. Als God God is, is dat niet vreemd.
 
Prof: Zou kunnen. Maar alwetendheid en almacht sluit de vrije wil van de mens uit, en de mens heeft toch iets te kiezen volgens vele gelovigen?
 
Student: De vrijheid van de menselijke wil is gedetermineerd aan Gods almacht. Wij kunnen in zo verre vrij kiezen, zover God ons toestaat. God heeft de wereld van tevoren opgesteld met een plan. Wij kunnen erin meegaan of erin tegenin gaan. We kunnen ons niet eraan onttrekken. God weet van tevoren wat er gaat gebeuren. God weet wat we gaan doen, ook in Zijn wil.

Prof: Maar God kan niet bestaan, ook al kunnen onzichtbare ideeën bestaan; ook al kunnen alwetendheid en almacht samengaan. God kan niet bestaan, want ons beeld van God zijn zo divers in deze wereld dat God God niet meer is. De geschiedenis laat tevens eenzelfde God steeds veranderen. Wij mensen maken dus onze God.
 
Student: Maar staat er niet in de Bijbel dat God zegt dat er afgoden zijn? Er kunnen dus valse goden zijn en de echte God. Is het niet logisch dat als satan God na wil doen dat er allerlei andere afgoden ontstaan, die niets met dé God te maken hebben. Als wij God ook steeds opnieuw interpreteren, is het dan niet dat wij God veranderen, maar God zelf onveranderd blijft. Kunnen wij niet op basis van onze kennis God en Bijbel beter begrijpen? Dan is het niet dat wij God veranderen. Hij blijft dezelfde, maar wij leren een beter begrip van Hem te hebben. God blijft de schepper van hemel en aarde, de almachtige en alwetende.
 
Prof: Ja maar, hoe dan ook, God kan absoluut geen schepper zijn van hemel en aarde. De evolutie heeft dat scheppingsverhaal in de Bijbel aardig aan het wankelen gebracht.
 
Student: Maar niet weerlegd. Wij weten nu dat de natuur evolueert. Laten we uitgaan van evolutie in dezelfde soort. De overgangsevolutie is een theorie die we niet kunnen bewijzen. Dat alles ontstaan is uit een organische soep, is aannemelijk, meer niet.  Dus evolutie bestaat, maar waarom kan God dan niet de aarde in zes dagen hebben geschapen. Wie zegt dat de evolutie niet na de schepping is begonnen. Wie zegt dat de aarde niet in meerdere dagen is geschapen, want Gods dagen zijn andere dagen dan de mensendagen? Hiermee is het niet bestaan van God toch niet bewezen. Zolang we geen bewijs hebben van wat er duizenden jaren geleden precies heeft afgespeeld, kunnen we niks met zekerheid zeggen. Het blijft een theorie zonder bewijs. Gods bestaan is niet te bewijzen, maar ook het tegendeel kunnen we niet bewijzen. Dit is omdat God God is. Hoe knap dat wij na zoveel jaren denken nog steeds geen redelijk bewijs hebben van het niet bestaan van God. We proberen mooie retorische betogen te houden, maar het is niet meer dan overtuigen. Absoluut zeker kunnen we niet zijn. Ga eens na in uw hart, bent u absoluut zeker dat God niet bestaat?
 
Prof: Ja.
 
Student: Wat geeft u dan die zekerheid?
 
Prof: "Wil God het kwaad voorkomen, maar kan Hij het niet? Dan is Hij niet almachtig. Kan Hij het wel, maar wil Hij het niet? Dan is Hij kwaadwillig
Kan Hij het wel en wil hij het ook? Waar komt dan het kwaad vandaan?
Kan Hij het niet en wil Hij het niet? Waarom noemen we Hem dan God?"
Als God liefde is, dan kan hij dus niet bestaan. De gelovige zegt dat God liefde is, dus Hij bestaat niet.
 
Student: God kan al het kwaad voorkomen. Hij is almachtig. Hij wil ook al het kwaad voorkomen, dat is Zijn wil die wij leren in Zijn woord. Maar God is ook rechtvaardig. Hij wil dat wij naar Hem luisteren. Als wij dat niet doen, zijn de gevolgen de zonde. Als we het wel doen, dan was alles volmaakt, want Gods wil is volmaakt. Echter, wij willen niet wat God wil en laten ons door satan en zijn duistere machten bespelen. God wil geen robots op een wereldtoneel. Dat is Zijn wil. Hij heeft ons opgezocht en opgeroepen om Hem aan te nemen, maar als wij niet willen, moeten we ook niet verwachten dat er geen kwaad in de wereld is. Dat maakt God niet slecht, maar de mens. God wil de mens juist eruit helpen, en dat doet Hij ook, keer op keer. Heeft Hij niet een voorbeeldvolk uitverkoren, heeft Hij niet Zijn zoon opgeofferd om ons van het kwaad te redden? God wil het goede. God wil ons liefhebben. God wil ook dat wij Hem zien als God. Welk Goeds hebben wij te verwachten als wij niet Goedwillig zijn? Dit maakt God geen slechte God, maar een rechtvaardige God, die altijd vol liefde blijft. We kunnen alleen deelgenoot worden van Gods goedheid als we God beschouwen als God, en niet wegelimineren. Er is geen God als je niet in God gelooft, maar als je wel gelooft dan is er een God. Het geloof maakt het verschil. Echter, wel of niet geloven, God bestaat. Gods bestaan kan niet empirisch bewezen worden, want God maakt uit van de onzichtbare wereld. Deze wereld staat los van de westerse wetenschap. Wij kunnen dus niets over Gods bestaan zeggen met theorie en empirie. Hoe kun je de liefde bewijzen als je alleen je ogen gebruikt? Dit is tijdverspilling. Gods bestaan is een geloof, blijft een geloof en zal altijd zo blijven.

Prof: Maar ik geloof niet in God en dus bestaat hij niet.
 
Student: Dat is aan u. Maar de subjectieve lading kan geen algemene geldigheid geven, dus blijft het een geloof, uw geloof. Ik geloof in God.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lees meer...
Tranen lopen over mijn wangen. Mijn flanken zijn stug, want ademen gaat niet diep. Ik heb verdriet. Waarom? 
Zoveel dingen in je hoofd. Je wilt het  graag allemaal, maar je kunt het niet. Je wilt, je wilt, je wilt... je wilt controleren. Je wilt controle hebben over je leven. Dit geeft een gevoel van zekerheid. Alsof controle je bescherming is. Als de controle wegvalt, zink je in een diep gat zonder bodem. Je wordt zo bang, zo ontzettend bang. Elke zenuw in je lichaam voel je, elke spier in je lichaam spant zich aan. Je kunt niet meer diep doorademen. Je voelt je vastzitten en alles in je lichaam zit ook vast. 
Spanning en stress.
Mensen kunnen je zo vies tegenvallen. Soms ben je daar een deel van. Zelf ga je ook niet vrijuit. Mensen kunnen je teleurstellen, pijn doen en ontzettend diep raken! Zeker als het zo dicht staat zoals je vader of moeder, je broer of zus. Als kind ben je erg kwetsbaar. Misschien op het moment heb je geen last van pijnlijke ervaringen, maar als je volwassen wordt, merk je dat je toch deze ervaringen in jezelf onverwerkt hebt opgesloten. Op weg naar volwassenheid kunnen er een hele hoop pijnlijke deurtjes opengaan, die je het liefst met een groot smak weer dichtslaat. Helaas laten die deurtjes zich niet dichtslaan. 
Verdriet en vrees.
Dit alles maakt je zo ontzettend onzeker. Je zelfbeeld wordt aangetast. Je wordt ontzettend kwetsbaar en dat is niet wat je wilt. Tranen lopen over je wangen. Alle hoogmoed en trots vervalt. Je zakt door de knieën en je weet: ik kan het niet alleen. Ik wil niet alleen verder. Ik voel me zo leeg en verdrietig, zo zwak en nietig. 
Iemand klopt. Je hoort iemand kloppen op de deur van je hart. Het geklop wordt steeds luider. Een stem zegt: 'schroom niet, doe open. Je hoeft niet alleen verder. Ik ben hier voor je.' Ik geloof dat ik droom. Is dit echt? Voorzichtig doe je de deur open.
Je hele zijn sterft en je wordt in bezit genomen van degene die binnengaat.  Dan geloof je pas dat het echt is. Dan geloof je pas. En hij die binnenkomt, neemt de touwtjes in handen. Controle? Dit is niet meer nodig. Je ziet nu heel scherp dat het allemaal een illusie is geweest. Niemand heeft controle over zijn of haar leven. Je kunt niet alles controleren.
'Wees niet bang, want ik ben met je.' Je angst en je vrees verdwijnt. Je huilt. Je voelt zoveel verdriet. Het is het verdriet van de wereld. Je huilt en huilt en je ziet zo intens duidelijk dat de wereld imperfect is. Je bent imperfect. Niets is zoals het goed is. Je doet niks goed. Je wordt nederig en valt neer. 'Ik ben als mens zo nietig, zo ontzettend nietig!' Je smeekt om genade en je om verzachting van je huilende hart.  Dan ontkiemt heel langzaam een gevoel van hoop. Hoop op leven, hoop op herstel. Je verdriet blijft, maar je voelt ook troost. Er is verlossing. Je wordt op een vreemde manier heel blij. Hoe kun je blij zijn en tevens ook heel droevig? Logisch valt dit niet te beredeneren, maar toch is dit de enige manier om echt intens gelukkig te zijn. Geluk wat blijvend is. Dit onderscheidt zich van genot, hoogtepunten in je leven. Dat zijn momenten die voorbijgaan en je dan kun je soms heel leeg voelen nadien. Zoiets als voor een avond veel plezier beleven, helemaal losgaan, en uiteindelijk de volgende ochtend heel leeg opstaan.
Nee,  dit is niet voorbijgaand. Dit is een rust die blijft. Een rust die je nergens anders vindt. Dit is pas rust. Dit is vrede. Haten kun je niet meer. Jaloers zijn ken je niet. Vergeven is opeens veel minder moeilijk. Je rekent geen fouten aan van de mensen om je heen. Je hebt lief. Jezelf en de ander. 
Maar o wee, je neemt weer een aantal touwtjes over. Je luistert naar een valse stem die als muziek klinkt in de oren. Controle. Je wilt controle. De rust verdwijnt. Je voelt je gespannen worden en je vrees keert terug. Een verzwakt geloof, een verdwijnende hoop en een schrale liefde... Je verlangt wel terug naar de vrede in je hart. Je wilt je hart weer openzetten je smeekt erom: 'kom toch binnen weer. Kom toch weer binnen!' Maar je hart voelt leeg en verlaten. Je maakt je zorgen. Zorgen houd je vast. 'Laat los.' Je hoort een stem ver weg. 'Laat los.' Alleen je kunt het niet. Je weet niet hoe. Je zit vast, je houdt vast. Je bidt, smeekt en huilt. Je voel je zo alleen, zo erg eenzaam. Verlaat me niet denk je. Verlaat me niet.
[...]
stilte
'Ik verlaat je niet meer, maar jij verlaat mij. Steeds weer, steeds weer.'
 
Je beseft. Geloof, hoop en liefde, rust en vrede, is een weg vol struikelblokken. De weg is hobbelig en slecht geplaveid. Waarom? Omdat wij steeds neigen om ervan af te dwalen. Steeds weer moeten we teruggefloten worden. Omdat we steeds luisteren naar een valse stem die als hobbels en oneffenheden komen.
 
'En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld.' Laat los. Laat los. Vrees niet.
Lees meer...   (1 reactie)
DUM SPIRO, SPERO!
 
 
ALWAYS UNDER CONSTRUCTION ...
 
 
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl